Problemy ze stawem skokowym m.in. skręcenie stawu skokowego, zwyrodnienie lub zapalenie mogą być przyczyną zbyt intensywnego wysiłku fizycznego, a także czasami mogą być spowodowane źle dobranym obuwiem albo nieodpowiednim chodzeniem na wysokich obcasach. Jak wygląda leczenie? Czy zawsze potrzebna jest rehabilitacja?

Na staw skokowy składa się staw górny oraz dolny. Dzięki niemu możliwe jest wykonywanie ruchów zginania ku dołowi oraz ku górze, a to umożliwia chodzenie i skakanie. Poza skręceniem stawu, może dojść do jego zwichnięcia lub złamania kości, które tworzą staw. W niektórych przypadkach skręcenie stawu skokowego może się przerodzić w jego niestabilność, co także wymaga leczenia i rehabilitacji.

Rodzaje skręcenia stawu skokowego

Wyróżnia się trzy stopnie skręcenia stawu skokowego:

  1. pierwszy stopień – to niewielkie naciągnięcie lub naderwanie wiązadeł, a poza tym nie ma objawów niestabilności lub są nieznacznie wyczuwalne. Pojawia się niewielki ból, obrzęk oraz ograniczenie ruchomości stawu,
  2. drugi stopień – to częściowe zerwanie włókien wiązadłowych, a do tego jest niewielka niestabilność stawu. Występuje bolesność znacznego stopnia, a także obrzęk i ograniczenie ruchów,
  3. trzeci stopień – dochodzi do całkowitego zerwania włókien wiązadłowych i jest wyraźna niestabilność stawu. Do tego jest znaczny obrzęk i bolesność.

Leczenie skręcenia stawu skokowego

Leczenie skręcenia stawu skokowego jest uzależnione od stopnia jego skręcenia.

  • stopień pierwszy

Konieczne jest ograniczenie aktywności przez około 10 dni, aż ustąpi obrzęk i miejscowa bolesność. Pomóc może chłodzenie, ale też leki objawowe, a także opatrunek do chwili ustąpienia obrzęku. Dobrze działają również zabiegi fizjoterapeutyczne, ale także bardzo dobrym rozwiązaniem jest opaska na kostkę. Taka opaska ma na celu utrzymać stabilną temperaturę i kompresję, która ma zmniejszyć dolegliwości bólowe poprzez ucisk, a także zmniejszyć obrzęk.

  • stopień drugi

Od samego początku konieczna jest stabilizacja w opatrunku gipsowym, stabilizatorze albo ortezie przez 10-14 dni. Pomocne są też leki objawowe i fizjoterapia.

  • stopień trzeci

W tym przypadku dochodzi do całkowitego zerwania wiązadeł stawu skokowego, a więc trzeba dłuższego unieruchomienia w stabilizatorze, bardzo często jest to gips podudziowy, na około 4 tygodnie. Wskazane jest także zastosowanie protekcji stawu przy użyciu ortezy albo tapingu do 10 tygodni po urazie.


Categorised in: Uncategorized